vuslat demedim de vus’at dedim Şiraze

Posted by Esinti Etiketler: ,

                          hiç vuslat demedim ben,

vuslat demedim de vus’at dedim Şiraze

kül kalsın istemediğimden belki geride, kıvılcımı ateşten daha çok sevdim.

alevleri hep bana sıçradı, oysa başlatan ben değildim yangınları.

ne kadar kaçtıysam o kadar kovalandım, ne kadar saklandıysam o kadar arandım.

yine de Şiraze gizlenebilecek tek bir mekân bulamadım.

harfleri havaya savurdum hangi mevsim aldırmadan

ne farkederdi kış olmuş ya da yaz... söz uçardı; uçar ve kaybolurdu, duyan unuturdu.

Karakum’da kavrulan Aral’da nasıl serinlerse, sözleri kalkan eyledim yangınlarıma Şiraze.

kul olmaya geldim mâdem, kul olayım istedim; âyetler birer ışık...

ya  yaşamalıydı insan  ya da ölmeli...

ikisini yanyana  ya da bir dengede  ya da bir kefede tutamadım

filozoflar kadar karmaşık ve mutsuzdum artık

yaraları saranlar birer ikişer yaralandılar, kaos dolandı sevinçlerimize.

halk ezgilerinde hep bir ağırlık, hep acîb bir yaşanmışlık

salt hüzün; türkü üzgün, ben üzgün...

bu yüzden her yazdığım hem pejmürde, hem süzgün.

ezgiler üzgün, biz Şiraze üzgün.

gitarın tellerine dokundu kadın, durdu zaman odada

saçlarında  yazılıydı kızıllık

Beyrut, denizde gölgesini dalgalandırıyordu

gitar sustu, kadını savaş susturdu

uzaktık...

masalcı son cümleyi verip çekildi sahneden

“bir; hem varmış, hem yokmuş” diye fısıldayanlar oldu

mum ışığında kuruldu devletler,

mum ışığında oldu devrimler,

mum ışığında üç beş adam çizdi kâğıda sınırları... 

şimdi hiçkimse dava adına verecek hiçbir şeye sahip değil.

mum ışığı anılarda, yemek masalarında, âyin salonlarında, anma törenlerinin bir köşesinde ve gökyüzünde salınan yıldızlara imrenen havuzların durgun sularında kaldı.

acılarını, kurum bağlamış sokakların duvarlarından aşırmadan, olduğu yerde bırakmayı deneyenler, çiçek toplayabilecekleri başka memleketlere gizlice kayıverdiler; artık saydam bir mutluluğun kıyısında gezinebilir, unutarak iyileşmeyi ümid edebilirlerdi.

                   üç ay...
 dağlardan sâhile indim, sâhilden dağlara seslendim
orada da  vardı palmiyeler  ve sıcak
                 üç ay...

  bulduğum her cümleyi okudum, her cümlede belki ben okundum

 ilânımdır benim, değilim artık kaçak

                 üç ay...
kendimle hâlleşip bütün silahları bıraktım

söz olsun İstanbul, yok savaşmak

            üç ay Şiraze...

Taş Köprü’den geçtim, duraksayarak

şem ile fem... 

şimdi meyvelerini yılların izlerken dallarında,

yok’ları değil de var’ları görmeyi öğreniyorum ben Şiraze...

Şiraze - Mektuplar 108

( Alıntı )

7 yorum:

  1. VuslaT

    vUSLAT BAYILDI BAYILDI.bAŞKA BİŞEY YAZMAYACAĞIM BAYGINIM ŞİMDİ ÇÜNKÜ..

  1. Dae Laurelin

    ...
    "alevleri hep bana sıçradı, oysa başlatan ben değildim yangınları."
    ...
    Gerçekten çok güzel cümleler...
    "Şiraze-Mektuplar" bahsini araştırdığım zaman Ayşe B. Yıldız ismine ulaştım, acaba doğru mudur?

  1. Esinti

    Merhabalar sevgili Vuslat:) Adını okudukça bu mektup gelir di aklıma
    Çünkü vuslat (kavuşma) Vus at (takat) bu mektubu da ilk okuduğumda bu kelime oyunu çok hoşuma gitmişti ve adını burada her gördüğümde hangisi acaba derdim:) yaılarını okudum ve VUSLAT olduğuna karar verdim:) Şimdi senim de etkilenmen hoşumagitti doğrusu demekki doğru düşünmüşüm:) Teşekkürler kevuşmaların en güzeli seninle olsun arkadaşım:)

  1. Esinti

    Merhabalar değerli hocam :) Ben Şiraze mektupları ile seneler evvel yayınlarda karşılaştım epey takipcisi oldum beni öyle etkilemişti ki ama kesin olarak kendi ismiyle yazdığı bir yazısına rastlamadım. AyVakti dergisinde yayınlanan bu mektuplar ( sayısını şu an tam hatırlamıyorum ama baya var) hep mahlas kullanarak yazılmış. Şiir kaydı yapan bir sitede Ayşe Yıldız adı var herhalde doğrudur. Şairimiz saklanmak istiyor buna saygı duymak lazım malum bir çok duygu yazıya dökülürken takma isimler çeşitli sebeplerle kullanılıyor bence haklılık paylarıda çok:) Şiraze ve mektupları öylece kalsın ki belki bir gün yeniden yazmaya başlarsa okumak şerefine nail olalım:)

  1. Esinti

    Ayrıca mektuplar dizi dizi arşivimde duruyor artık o dosyayı açma vakti ara ara onları sizlerle paylaşmak çok hoş olur.

  1. Ma

    Ucu yanık mektuplar ne güzel okurduk dinlerdik bir zamanlar:)

  1. Esinti

    :) Yine yaparız be ustam:)

    Karpuzlar ve bostan, kırk gün yaşanan destan
    su da önemli ama ateştir benim ustam:)))))

Yorum Gönder

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...